Het is alweer bijna een jaar geleden dat je bent overleden en ik ga je steeds meer missen. Ik ben mijn maatje kwijt, mijn steun en toeverlaat. Je had voor elk probleem wel een oplossing of goede raad, niets was je te veel. We hebben veel lief en leed met elkaar gedeeld. Toen we hoorden dat je erg ziek was, stortte onze wereld in. Dat het zo snel zou gaan, hadden we niet verwacht. Altijd gezond geweest en na ziekteperiode van vijf maanden ben je er niet meer. Gelukkig heb ik samen met jou naar het afscheid toe kunnen leven. De laatste week vroeg je of ik bij je wilde blijven en dat heb ik met liefde gedaan. Je vond het fijn als ik in je buurt was. Zo hebben we toch nog fijne momenten gehad. We hebben nog van alles kunnen bespreken, alleen je laatste woorden kon ik niet meer verstaan, je was te zwak…

Ik kan me de dingen van vroeger nog goed herinneren. Als je uit je werk kwam, liep ik je tegemoet. Dan mocht ik op de stang meerijden naar huis en kijken of er nog thee in de thermosfles zat, die ik mocht vervolgens mocht opdrinken. En samen rondfietsen – ook toen zat ik altijd op de stang – met een suikerklontje in je zak, dat ik aan de paardjes mocht geven. De bossen vonden we geweldig, je was echt een man van de natuur, ik was dol op de verhalen die je dan vertelde over toen jij nog jong was. Over je vogels, honden en katten, je had zelfs een eekhoorn. Toen ik klein was, hadden we ook vogels die jij verzorgde. En honden, die we samen verzorgden, uitlieten, borstelden en natuurlijk eten gaven.

Met Koninginnedag werd er altijd behangen en geschilderd. Ik mocht het behang insmeren en helpen met schilderen. Ook tuinieren was een hobby die we deelden. Alles netjes en strak, ik heb dat ook. Vroeger had ik mijn eigen stukje tuin waar ik jouw zelfgekweekte afrikaantjes in mocht zetten. En als ik nu accordeonmuziek hoor, denk ik meteen aan jou en je grote liefde voor dit instrument. Hoe je opging in de muziek en de uitleg over welke accordeon het beste was en wie de mooiste muziek maakte. Je leerde me dansen, we hebben vaak samen gedanst op feesten. Ons pap, mijn vader, mijn vriend en mijn maatje, ik mis je heel erg. Wat heb ik toch veel van je geleerd.

Marjan Wieten – Fonken

Deel op:

Laat een reactie achter

dima