Toen haar oma in 2000 overleed, wist Chantal (30) heel goed wat zij graag wilde erven: de fiets van haar oma. Inmiddels is de fiets 53 jaar oud, maar Chantal rijdt er nog steeds bijna dagelijks op rond.

Mijn oma woonde naast ons,’ vertelt Chantal, ‘dus ik ken die fiets als geen ander. Mijn oma was heel trots op haar echte Locomotief. Als ze hem niet gebruikte, stond ie afgedekt met een deken in de hal. De laatste jaren fietste ze niet meer, daarvoor was ze te oud en te slecht ter been geworden. Dus toen ze in 2000 overleed, zag de fiets er nog bijna als nieuw uit, ook al was hij toen al veertig jaar oud.’

Gegund
Het was niet vanzelfsprekend dat ik die fiets zou krijgen hoor’, vervolgt Chantal. Mijn oma had dertien kinderen en een heel leger kleinkinderen. Maar ik wilde die fiets gewoon erg graag hebben. Omdat wij naast oma woonden, heeft mijn moeder altijd veel voor haar gedaan. Haar broers een zussen begrepen dat gelukkig ook heel goed. Dus toen mijn moeder het vroeg, maakte niemand daar een probleem van.’

Gestolen
Vanaf dat moment reed ik er elke dag mee naar het station. Tot ik op een dag terugkwam en mijn fiets er niet meer stond. Hij was gestolen. Ik baalde als een stekker. Mijn oma moest eens weten… Ze zou zich omdraaien in haar graf, dacht ik. Wekenlang heb ik elke keer als ik op het station kwam gekeken of mijn fiets er toevallig stond, maar ik vond hem niet. Ik had me er al bij neergelegd dat ik mijn fiets niet meer zou terugvinden, tot ik hem opeens weer zag staan op het station. Er lagen andere banden op en hij had een nieuw plastic zadel, maar ik wist meteen dat het mijn fiets was. En het mooie was: hij stond niet op slot! Er lag wel een ketting om, maar die zat niet vast. Zonder verder nog na te denken, ben ik op mijn fiets gestapt en naar huis geracet. Ik was zo blij!’

Opgeknapt
Ik heb de fiets daarna wel naar de fietsenmaker gebracht. Deze fiets hoort nou eenmaal witte banden te hebben, geen zwarte en ook een zwart Lepper-zadel. Ik vind het ook leuk dat ie nog terugtrapremmen en ouderwetse lampen met een dynamo heeft. Dat hoort gewoon zo. Inmiddels fiets ik er alweer ruim dertien jaar op en is hij wel weer aan een nieuwe opknapbeurt toe. Ik ben er nu eenmaal niet zo zuinig op als mijn oma. Maar dat gaat binnenkort weer gebeuren. Ik wil deze fiets in elk geval nooit meer kwijt!’

Tekst Sylvia Emonts – Fotografie Jasper Bosman

Wil je ook een bijzondere erfenis met ons delen,
mail dan naar redactie@tobemagazine.nl

Deel op:

Laat een reactie achter

dima