Bij het bankje onder de appelboom waar opa zo graag zat, op de zee waar hij jarenlang als visser actief was, in het bos waar hij zo graag wandelde… Het is voor nabestaanden meestal niet moeilijk om een mooie plek te bedenken waar zij de as van hun overleden dierbare willen uitstrooien. Maar kan dat zomaar overal?

Zo ging het vroeger
Cremeren en as verstrooien gebeurt al sinds mensenheugenis. Zo werden er in de Bronstijd al urnen in hunebedden bijgezet. Ook verstrooien op rivieren, op zee, in bossen of in een open veld was toen algemeen gebruik. Vanaf Karel de Grote werd begraven gangbaarder, in het jaar 785 verbood hij het cremeren zelfs. Lange tijd bleef er vanuit het christelijk geloof veel weerstand bestaan tegen cremeren. In 1874 werd een vereniging opgericht met als doel cremeren in Nederland mogelijk te maken. In Frankrijk, Italië en Duitsland was cremeren toen al toegestaan. De vereniging liet in 1913 het eerste crematorium van Nederland bouwen. In april 1914 vond hier de eerste crematie plaats. Pas in 1955 werd cremeren in de wet geregeld en het duurde nog tot 1968 voordat cremeren in de Wet op de lijkbezorging gelijkgesteld werd aan begraven. Sinds 1991 mag de as mee naar huis worden genomen en sinds 1998 is verstrooien buiten het crematoriumterrein toegestaan (mits er toestemming is van de grondeigenaar).

Ballonverstrooiing IJsselmeer

Ballonverstrooiing IJsselmeer

De wolken in…
Een relatief nieuwe mogelijkheid is ballonverstrooiing. Nabestaanden laten ballonnen gevuld met de as en helium los op een mooie plek en kijken ze na terwijl ze opstijgen naar de wolken. Op ongeveer 25 kilometer hoogte wordt de druk op de wand van de ballonnen zo groot dat ze knappen. De as verspreidt zich vervolgens over de vier windstreken. De ballonnen zijn biologisch afbreekbaar en de as is niet traceerbaar.

Bij onze buren
De regelgeving op het gebied van asverstrooiing in Europa verschilt per land. In de meeste Noord-Europese landen en in de Angelsaksische landen bemoeit de overheid zich niet met wat daar als privé-aangelegenheid wordt beschouwd. In Nederland, België, Frankrijk en Zwitserland bijvoorbeeld is er veel mogelijk, in de overige landen een stuk minder. Zo komen veel Duitsers naar Nederland om hier de as van hun dierbaren uit te strooien. Deels vanwege de relatief hoge kosten in Duitsland en deels omdat Duitsers dit in eigen land niet zelf mogen doen. En in Frankrijk mag eigenlijk alles. De Fransen hebben in hun land maar één restrictie: de as mag niet op de openbare weg terechtkomen. Wie ervoor kiest om de as van een dierbare in een ander land te verstrooien, kan dat nagenoeg probleemloos doen. De meeste crematoria geven – op verzoek of zelfs uit eigen beweging – een crematieverklaring af. Mocht de douane vragen stellen, kunt u met dit document de herkomst van de inhoud van de asbus aantonen. Neem voor de zekerheid altijd contact op met de ambassade van het betreffende land als u plannen heeft voor verstrooiing over de grens.

Top 3 eindbestemming

Op land
De meeste crematoria en begraafplaatsen hebben een strooiveld waar de as verstrooid kan worden. Op een andere plek verstrooien mag ook, maar alleen als je toestemming hebt van de grondeigenaar. In de eigen achtertuin is dus geen probleem. Veel gemeenten hebben ook speciale plekken aangewezen waar as verstrooid mag worden, bijvoorbeeld in een natuurgebied. Dit staat beschreven in de Algemene Politie Verordening (APV). Ook de Stichting Natuurlijk Herdenken weet precies welke mogelijkheden er zijn met betrekking tot verstrooien in de natuur.

Over water
Verschillende rederijen verzorgen uitstrooiing op zee. Je kunt kiezen voor een ceremonie waarbij de familie aanwezig is, of je kunt de as laten verstrooien zonder dat je er zelf bij bent. Het is ook mogelijk om de as in een (natuurvriendelijke) urn overboord te plaatsen. Afhankelijk van het materiaal blijft de urn even drijven. Daarna verdwijnt hij langzaam onder water richting zeebodem. Uiteindelijk lost de urn op en zal de as zich in het water verspreiden. Ook op binnenwateren, zoals grote meren en rivieren, is het meestal toegestaan om as te verstrooien.

Vanuit de lucht
De as kan ook vanuit een vliegtuig verstrooid worden. Voor verstrooiing boven land geldt wederom dat er toestemming van de grondeigenaar nodig is. Dit kan dus alleen als je van tevoren heel precies kunt inschatten waar de as terechtkomt. De meeste verstrooiingen vanuit de lucht gebeuren dan ook boven zee. De familie kan toekijken vanaf het strand en soms is het mogelijk dat enkele familieleden mee gaan in het vliegtuig.

Meer informatie?
www.natuurlijkherdenken.nl
www.uitvaart.nl
www.asverstrooiing.nl
www.ballonverstrooiing.nl
De Algemene Politie Verordening van de gemeente

Bewaarperiode
Na de crematie wordt de as bewaard in een asbus. Deze wordt in een algemene nis in het crematorium geplaatst voor een wettelijk verplichte bewaarperiode van 30 dagen. Die periode kunnen de nabestaanden gebruiken om de juiste beslissing te nemen over de uiteindelijke bestemming. Ook hebben ze zo tijd om te bekijken of de overledene hier zelf iets over gezegd heeft in zijn testament. Voor die uiteindelijke bestemming zijn er een aantal mogelijkheden, zoals bijzetten in een columbarium, verwerken in een mooi herdenkingssieraad of thuis in een urn op de schoorsteenmantel zetten. Je kunt er ook voor kiezen om de as te verstrooien, waarbij er ook weer veel verschillende opties zijn met betrekking tot de plek en de methode.

 

Deel op:

Laat een reactie achter

dima